Kwaliteit en integriteit Raar om na meer dan een half jaar weer in een dansschool te zijn. Een prachtige zaal dat moet gezegd worden. Daar waar ik vroeger gevoelig was voor de zo genoemde etiquette, heb ik nu meer oog voor een integere omgeving. Zou ik hier mijn kind achter laten? De sfeer is goed en fris. Er hangen hier invloeden van een nieuw team in deze school. Twee jongen mensen met een mooie droom en ouders als stevige fundamenten voor deze mooie droom. Het is de dansschool van pappa en mamma Krewinkel Waar Debbie en Rémi hun geweldige dansen ontwikkelen en hun passie voor dansen overbrengen op enthousiaste mensen. Wat ze goed afgaat. Ik draai al even mee in deze wereld van nepnagels, hooggehakte schoenen en sportzweet om te kunnen zeggen dat ze het goed doen. Niet alleen zijn hun eigen prestaties het vermelden waard maar ook het hoge aantal leerlingen bewijst dat deze mensen weten waar ze mee bezig zijn. Maar ik ben er natuurlijk niet om alleen hun prestaties te bewonderen maar mijn bezoek is er één met een gouden randje. Ik ben gevraagd door het Prinses Beatrix fonds om een demonstratie te verzorgen. Met als toeschouwer niemand minder als de koningin. De eerste 5 minuten laten we invullen door Mandy (een van mijn mede ambassadeurs) met haar danspartner Eline. Daar is/was het waar mijn reis begon naar een gelegenheids danspartner die ik heb gevonden in Rémi met als ondersteuner Debbie. Aangezien zij als geen ander weer hoe een vrouw kan bewegen zal deze gelegenheids combinatie lijden tot een mooi geheel. Bijzonder is het om weer in mijn latin stoel te zitten en spieren te voelen die al even met vakantie waren. De snelheid die Rémi met twee stappen in mij en mijn stoel kan krijgen is onvoorstelbaar. Typisch gevalletje van een vakman. Niet alleen ik moest er even aan wennen maar ook mijn stoel moest even op nivo gesleuteld worden haha. Het is leuk weer even te voelen hoe het is om het parket te raken en na best een lange tijd uit deze wereld te zijn zo welkom ontvangen te worden. De wind door je haar te voelen als ik mijn totallynadia draaien op de plaats kan maken. Deze mensen hebben niets nodig. Maar de danswereld kan zeker zo’n mooie jonge frisse wind gebruiken. Voorlopig produceer ik alleen nog spierpijn en trainen we rustig verder. Want voor de koning dansen doe ik met niemand minder dan Rémi Janssen ******************************************************************** Onze trouwdag. Zenuwen? Nee, dat niet. Het voelde alleen maar goed! Voordat ik goed en wel in de trouwzaal van het stadhuis van ’s-Hertogenbosch zit en Herbert zijn hand heb gepakt zit het zaaltje al tot de nok toe vol mensen die speciaal voor ons zijn langsgekomen. We hadden om eerlijk te zijn niet gedacht dat het zo druk zou zijn, maar we waren niet die enige die een inschatting foutje maakte. De bode wilde graag mijn vriendin Yvonne aan Herbert uit huwelijken hahaha!! Meneer de bode (die overigens erg hulpvaardig en vriendelijk was) dacht waarschijnlijk: iemand in een rolstoel dat moet de bruid wel zijn! Nou, wij kunnen er wel mee lachen en het is altijd mooi om stralende mensen om je heen te hebben. De dienst was heel mooi en Diane Nijbroek-Annegarn (ambtenaar van de burgelijke stand in ‘s-Hertogenbosch) had er ook echt iets moois van gemaakt, heel persoonlijk voor ons. Het is echt heel bijzonder om daar te zitten en je eigen –fantastische– levensverhaal te horen. Na het afschieten van de bus met confetti (dank aan Jacqueline) was de huwelijksvoltrekking een feit. (vanaf dat moment was de bode overigens wel minder hulpvaardig ) Wij zijn sowieso voor het oog al heel bijzonder om te zien maar ons verhaal zou zo een veel verkochte roman kunnen zijn. Het liedje wat ik met mijn moeder had (“You’re my sunshine, my only sunshine”) mocht natuurlijk niet ontbreken. Sluit me gerust op maar op dat moment voelde het of mijn moeder heel dicht bij mij was. Met de moeder van Herbert erbij, in levende lijve wel te verstaan (en daarmee wel net zo gezellig) en Mario en Jacqueline als onze getuigen kon ik “Ja, ik wil” zeggen tegen een leven met dezelfde man, “Ja, ik wil” zeggen tegen mogen zijn wie ik ben en “Ja,ik wil” zeggen tegen in voor- en tegenspoed. Na een spetterend feest in een strandpaviljoen bij Vlissingen als afsluiting zijn we samen tot de ontdekking gekomen dat het breken van mijn heup niet het einde was maar juist een heel mooi begin!