Vooroordelen van een oude vrouw Wanneer ik met dikke ogen van de slaap in de bus zit gaat er een oude vrouw naast me zitten. Ja, naast is niet echt het goede woord ik hang met mijn rolstoel op de Babystandplaats hahaha. Al zit ik in een rolstoel in plaats van een kinderwagen. De vrouw, ik schat haar zijn eind zeventig, begint tegen mij aan te zeuren over de jeugd van tegenwoordig. Over wat er allemaal mis gaat en hoe asociaal ze zijn. Ik leg die vrouw uit dat ik daar een heel ander beeld bij heb. De vrouw wil wel eens horen hoe ik het zie. Maar als ze het niet gevraagd had ze het toch wel geweten… LOL. In de tijd dat ik nog MIJN kidsswing op wielen verzorgde, dat was één van mijn grootste wensen. Wat begon met mijn eerste leerling Daniek Mees. Een bijzonder meisje, wat introvert maar dat ging er naarmate de tijd vorderde beetje bij beetje af. Na wat wisselingen van de jonge vrijwilligers kwam de stabiele factor in mijn groep: Luc Vosselaar. Luc komt uit een sociaal gezin en verzameld jonge sociale mensen om zich heen. Luc kwam als vrijwilliger en groeide uit tot een volwaardige assistent. Op Luc kan je bouwen ik zie hem nog aan komen fietsen in de regen en hagel om nat tot op het bot om met mij de les op locatie te doen. Luc is zeker een van de geheimen van mijn succes van mijn kidsswing want Luc kwam dansen met iemand in een rolstoel dus maakte dat de stap voor anderen een stuk kleiner. Heel veel leuke jeugd was er betrokken bij mijn kidsswing op wielen. Maar Luc is en was een geweldig rolmodel. Ook wel een grappig rolmodel voor een valide persoon. De vrouw in de bus kijkt me aan of ze het in Keulen hoort donderen. Ik lach naar haar en voor ik met stoel en al de bus uit spring zeg ik; het is een van de mooiste dingen die ik ooit heb mogen doen! Bij deze dank ik al mijn vrijwilligers van toen, Maar natuurlijk ook alle ouders en cursisten voor hun vertrouwen in mij. **************************************************************** Britain’s Missing Top Model Op maandagavond kijk ik op RTL5 naar de Britse versie van de miss verkiezing voor mensen met een handicap, het programma “Britain’s Missing Top Model” Aangezien dat ik zelf jaren geleden bij de eerste miss verkiezing voor mensen met een handicap in Nederland betrokken was kijk ik hier met dubbele ogen naar. Voor degene die niet weten hoe dat ook al weer zat zou ik je willen verwijzen naar de link “media” op deze site. Met bewondering kijk ik naar de tv, niet alleen omdat ik voorheen geen tijd had om tv te kijken maar, haha, naar het programma op zich. Ze laten die meiden in ondergoed in de etalage van een lingeriewinkel staan om voorbijgangers te confronteren met hun handicap. Maar daarnaast ook dat ze op de foto moeten vind ik bijzonder goed. Ik zou niet weten waarom niet en er zijn ook gewoon lekker mokkels met een handicap. Het mooiste bekende voorbeeld daarvan vind ik toch wel Annemarie Postma. Maar hier in Nederland valt de halve media over een minder valide in een bikini poe poe, wat een sof. Dit neemt niet weg dat het er in Groot-Brittannië een stuk professioneler aan toe gaat. Zij werken met echte profs en een bijzonder intelligente vrouw in een elektrische rolstoel (Helen Masters) in de jury. In plaats van een half zachte Lucile Werner die alleen na het uitkomen van haar boek lopend gefilmd mocht worden en bang is dat ze tijdens het presenteren van het Geestelijk gehandicapte kampioenschap onder gekwijld wordt en tegen de deelnemers praat of ze boven een nest met jonge puppy’s hangt. Dus ik nodig jullie allemaal uit op maandag avond te kijken naar RTL5 (of “uitzending gemist) en vorm je eigen mening!